Karma?

“Karma”, zeg je? Bestaat dat dan?

Ja. Maar maar niet zoals de meesten het uitleggen. Het is beslist niet iets persoonlijks. En het is ook niet een kosmische wet waar je aan onderworpen bent zoals je lichaam aan de zwaartekracht. Karma is in feite zielsintentie, de imprint van nog onvervuld ervaringsverlangen, de to-do list van je Wezen. Vandaar ook dat vele spirituele benaderingen een houding van ongehechtheid aanraden. En vergeet ook niet dat het ik-besef in feite ook uit een verlangen voortkomt, namelijk het zielsverlangen om individualiteit van mens zijn op Aarde te ervaren.

En dat geeft meteen een helder beeld van wat ‘reïncarnatie’ eigenlijk is. Het is een ietwat misleidend woord, want het is niet iets indivdueels of zelfs maar iets ervaarbaars of kenbaars dat herincarneert, want die individualiteit vormt nou juist de verlangde ervaring. Maar daar is wel een voertuig voor nodig: je mensenlichaam. Dus al Wezen neem je bezit van een lichaam om via dat lichaam te kunnen ervaren hoe het daar beneden allemaal gaat.

Pas als alle ervaringsverlangen vervuld en daarmee geneutraliseerd is, is de gebondenheid aan het ervaren van ‘mens in de fysieke 3D wereld’ ongedaan gemaakt, en dan ontstaat de mogelijkheid een andere wereld te gaan ervaren, eentje waar afgescheidenheid en dualiteit minder sterk hun stempel drukken op de manifestatie, of zelfs volkomen afwezig zijn. De hogere dichtheden (manifestatiewerelden) liggen dus ook dichter in de buurt van de Eenheid die het Goddelijke kenmerkt, niet alleen in essentie, maar ook in concrete praktijk.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *